Artykuł dotyczy poezji pokoleń, które włączyły się do życia literackiego dopiero po wojnie i których twórczość kształtowała rzeczywistość poetycką Polski Ludowej.

Różnice między poezją okresu międzywojennego a liryką powojenną:
- poezja lat 1918-1939: kierunki, grupy poetyckie, czasopisma, z jakimi byli związani pisarze; [w odniesieniu do tego okresu mówi się o ekspresjonizmie, Skamandrze, futuryzmie, formizmie i awangardzie]
- poezja Polski Ludowej: poszczególni twórcy [ Różewicz, Szymborska, Białoszewski, Herbert, Grochowiak, Urszula Kozioł i in.]

W stosunku do poezji powojennej istnieją określenia takie jak: „Kolumbowie”, „pryszczaci”, pokolenie „Współczesności”, Orientacja Hybrydy, Nowa Fala, ale formacje te nie stanowiły grup literackich, brak im wspólnego programu artystycznego i wewnętrznej jednorodności. Niektóre z tych określeń wprowadzono późnej i zastępowały one wyróżniki chronologiczne (np. poezja 1956 roku, poezja lat sześćdziesiątych, poezja lat siedemdziesiątych).

Jedyny powojenny „izm” to turpizm (wymyślony/stworzony przez Przybosia).